Var git tekrar doğda gel...

Başlatan Nesly Su, 25 Eyl, 2025, 05:53 Ö.S

« önceki - sonraki »

0 Üyeler ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Nesly Su

Var git tekrar doğda gel...
...
..
.
Gecelerin en derin sessizliği bile senin yokluğunu fısıldıyor bana.
Penceremin önünde oturup gökyüzüne bakarken,
yıldızların arasında senin gözlerini arıyorum,
bulamadığımda ise kalbimdeki boşluğun ne kadar büyüdüğünü bir kez daha anlıyorum.
Rüzgâr bazen saçlarıma dokunuyor,
o an sanki parmakların değmiş gibi ürperiyorum.
Ama dokunmuyor, yaklaşmıyor, yalnızca hatırlatıyor, Sen yoksun...
Şehir aynı şehir, sokaklar aynı sokaklar.
Ama ben, sen gideli bambaşka bir insan oldum.
Eskiden sıradan bir yürüyüş bile sana varmanın heyecanıyla doluydu,
şimdi her adımım, yokluğuna doğru ilerleyen ağır bir yolculuk gibi.
İnsan, sevdiği olmadan da yaşarmış ama yaşayış dediğin,
nefes almakla aynı şey değilmiş meğer.
Sen olmayınca, nefeslerim boğazımda düğümlenen birer yabancıya dönüştü.
Görsen keşke şu halimi.
Her günüm aynı ritüelle başlıyor...
Gözlerimi açtığım an ilk seni düşünüyorum.
Sesini duymadan geçen her sabah, bana biraz daha karanlık oluyor.
Kahvaltıda içtiğim yeşil çay bile senin gülüşün olmadan tatsız.
Ev, duvarların arasına sıkışmış bir hapishane gibi artık,
sensizlik, dört duvarın arasına hapsedilmiş bir yangın gibi büyüyor içimde.
Bir gün döneceğine...hayır buluşacağımıza inancım var,
ama o gün gelene kadar zaman acımasızca ağır ilerliyor.
Belki de bu özlem, aşkın en gerçek hâlidir.
Çünkü senin yokluğunda bile, seninle doluyum.
Bütün kelimeler sana çıkıyor, bütün şarkılar seni söylüyor,
bütün rüyalar seni getiriyor.
Ve ben her gece uyumadan önce kendi kendime şu sözü veriyorum,
"Bir gün, bu özlem bitecek. Bir gün, gözlerime bakacaksın ve ben yeniden doğacağım."
Ama o gün gelene kadar, işte buradayım.
Sana yazıyorum,
belki de kendi kalbime itiraf edemediğim duygularımı satırlara bırakıyorum.
Çünkü yazmak, seni yeniden yanımda hissetmenin tek yolu şu an.
Ve belki de bu satırlar, bir gün ellerine ulaşır da sen de bilirsin,
Sen gideli ben, sensizliğin gölgesinde yaşamayı öğrenmeye çalışan yarım bir insan oldum.
Var git tekrar doğ da gel...
...
..
.

...
..
.