Acıyan Yürek Busesi ..

[Buse Ostujk]

içimde ki haksızlığa uğramış çocuk susmuyor .. Yine ''Ben kimseye kötülük yapmadım'' diyerek içtim dün gece ..

''Eşyalarını ne yapacaksın'' dediklerinde ''şu an bilmiyorum'' demiştim .. ''Bana bırakabilirsin .. senin için şu odayı hazırlarız'' dediklerinde .. ''Bana orada dokunmuyorlar , yıl sonuna kadar senelik ödedim'' demişim .. Halen içim acıyor .. benim için en değerli olanları seçip valizime koyarak ayakkabılarımı ve çantamı da alarak kendi ellerimle bıraktım birde ..

Müneccim değilim lakin bana karşı insanlar neden kırıcı düşüncede oluyor diye anlamlandıramıyorum .. Kimsenin derdini tasasını söylemeden bilemiyorum veya söylüyorsa o kadarını algılayabiliyorum .. Fakat bana neden kötülük yapıldı .. sürekli dertlenen ağlamaklı sulu gözlü biri ile muhattap olmak istemem ama yardıma ihtiyacı olana söylerim ''sakince anlat şimdi'' .. Bunu bildiği için bana sürekli salya sümük ajitasyon yaparak uzaklaştırmak istediklerine eminim şimdi .. Yaşanan olumsuz bir toplanmada her şey önceden kurgulanmış ve nedense bir tek benim haberim yokmuş kurulu planlarından .. Ben de herkesi saf masum görüyordum .. Nasıl salak yerine koyarız diye plan yapılıyormuş meğer ..

Malesef ki insanlara çok büyük değer veremiyorum .. En küçümen yaşlarımdan itibaren istemesemde hep yönetici olmak zorunda bırakıldım .. küçümen yüreğimle büyük insan gibi gördüler , dertlendiler ve ben herkese gelecek planlarını anlatarak yol çizdim .. şimdi mi ? beni zerre düünen olmadı , yapamazlardı zaten .. düşünemeyen insanlar için düşünmek zorunda bırakıldım hep .. attığım her adımda , okul çağlarımda , iş hayatımda hep oyun bozanların planlarını su yüzüne çıkardım ..

Birinin kin gütmesini artık refleks olarak hissediyorum .. Her seferinde yüreğim eziliyor tarif edilmez bir acıyla .. Bu yüzden insanlara hep insan gözüyle bakıyorum .. Sevgiden yoksun , sevgiyi hissedemeyen biri olamaz demeyin .. Daha küçümen yaşlarda maç yaparlarken erkekler aralarına almak istemezdi beni .. incecik , cılız ve kız çocuğu gibi narinsin derler dışlarlardı .. Harçlıklarımla kocaman kola alırsam arkadaş olurlar , top alırsam aralarında oynatırlardı .. Kola bitince , top patlayıncaya kadardı arkadaşlık sohbetleri .. Benim topum patlayınca hemen gider top alırlar beni oyundan çıkarırlardı .. Kola aldıklarında da benden gizli içerlerdi .. Bu gerçeklerle dışlandım hep .. ama akılı davranıp bir kaç zaman kola alarak en son almadığımda 5-6 mahallemizin çocuğu karşıma geçip kola almadım diye dala geçmeye kalktılar .. benden kalabalık ve iri cüsseli o çocukları ağlatana kadar menfaatçi oldukları konusunda fırçalamıştım .. isteseler döverlerdi ama ben o günle yetinmedim , her bir araya geldiklerini gördüğüm gün yanlarına giderek ezikleye ezikleye lafımı esirgemeden her gün salya sümük ağlatmıştım , ta ki bir birlerinin yüzüne bakamayacak seviyede arkadaşlıklarını bitirene kadar .. Şimdi bana kötüsün diyebilirsiniz .. Ama o küçücük çocuğu opu patladıktan sonra oyundan çıkarıp bir kişi eksik oynuyor , kola - gazoz alıyor diye sevecen davranıp içtikten sonra yüzünüzü çevirerek dışlıyorsanız içimdeki safi kötülüğü açığa çıkaranları yargılamayı bile aklınıza getirmezsiniz .. Bu durumu fark eden o çocukların aile büyükleri de nasibini epey almıştı .. Büyük ya beni o çocukları ağlatarak her gün evlerine gönderiyorum diye fırçalamaya geldiklerinde laflarımı vurdum yüzlerine .. ''benim topum olmadığında asla oynatmadılar , eksik oynadılar .. ben top aldığımda patlatana kadar beni oynatıp , patlayınca gidip yeni top alarak beni oyundan çıkardılar .. Ben kola alınca her gün kolayı içene kadar insan yerine kondum , kola bitince benim yüzüme bakan , sözümü sohbetimi dinleyen , soran olmadı .. bunları sizin çocuklarınız yaparken iyi de ben yapınca mı kötü .. hepsi benden iri ve cüsseli isteseler döverler de ama gücüne gidince elleri ayakları titreyip ayakta kalamayacak kadar zayıf düşüyorlar .. şimdi siz beni lafla mı , ellerinizlemi dövmeye geldiniz .. gidin insan olması için terbiye verin .. çozuğunuzu menfaatçi yetiştirmeniz benim suçum değil'' dediğimde hepsinin annesi de , babasıda ayrı ayrı ağlayarak gidiyordu çocukları gibi salya sümük içinde .. En son mahalle içinde adım şeytana çıkmıştı ..

Evet sözlerim hep insanları incitti .. ben iyi niyetimi hep göstersem de bana çıkarı kadar yaklaşanları lafla dövüyorum diye hep üste çıkardılar beni .. Asla kimse normal gözle bakamadığı için hiç insan sevemez oldum .. Lakin asla ki saygısızlığı ve hoş görüsüzlüğü mazur göremiyorum , tepeden bakarak şımarık ve yılışık tavırların konuşmalarını ve hitabına asla tahammül edemiyorum .. Hele ki biri ''canım , cicim'' moduna girsin .. hayatta benden çok ne görmüş olabilir diye ilk başta gerinirim yay gibi .. Asla saygıda , hoş görüde kusur edemem yürüğim incinmediyse ..

Sevgiden yoksunum ya şiir yazamam mesela , ama her seferinde şairane konutuşma uslubuna sahip lduğum söylenir .. Sevemediğim için kimseye kadın yada erkek diye bakmak aklıma gelmiyor .. hep insan gözüyle bakarım .. Lakin yanlış anlaşılmasın yine de sevememek , nefret ediyorum olarak algılanmasın ..

''Aşıkta mı olamıyorsun ?'' diye sormayın bana .. bir çok kız arkadaşım oldu hep değer verdim , onların neşesi ve mutluğu ile bende mutlu oldum lakin gerçekler acıdır ya , hep manfaatlerinden ötürü kendilerine bile dürüst olamadıkları aşkı menfaat uğruna olduğunda için daha da acıdı .. küçümen ergen yıllarımda beni televizyon karşısına kilitleyen bir şey gördüm .. bir rally yarışı o hissiyatımı , heyecanımı , neşemi anlatamam . onlara çok başka gözle bkıyor , artık deli gibi orada ki arabaları araştırıyordum .. Malesef gugıl vs olmayan yıllarda artık tüm bilgiyi dergiler ve mecmalardan ne bulabilirsem işte .. Hele ki bir tanesi var ki şu an yazarken bile tarif edilmez derecede heyecan ve sevinç yaşatıyordu bana .. Her üzüntümde , kederlendiğimde bu arabayı hayal ederek mutluyor ve geceleri yatmadan hayal kurarsınız ya hani .. benim tek derdim hayalim bu araba olmuştu .. Hani zannetmeyin ki Ferrari , porche , lamborgini gibi bişey değildi .. dümdüz asvalt aracı sevemem ben .. Bir rally aracı olmasının yanında estetiği ve zerafetine duyduğum heyecanın yanı sıra kimsenin farkmediği bir tutkuyla bağlanmıştım sesine .. Zamanla marka farklı modellerini üretsede benim gözümde o yıllarda üretilen modelinden başkası yalandır .. Uzun yıllar çalışıp didinipte yolda gördüğümde dudak büzerek hep imrenerek bakmışımdır en nadidide çiçek gibi .. Bu bakışlarımı çok nadir insanlar farkettiğinde ''neden bir tane kendine almıyorsun ?''diye sorulduğunda ''bir gün çalışma hayatından vazgeçersem gezmek için mutlaka alıcağım'' derdim iç çekerek .. En nihayetinde de aldım tabiyki gözlerimi büyüleyen dokusunu yaşayabilmek için .. Ama illa ki R53 olucak ya .. bir tane kurtarılmaya mahkum duran hayatın üzdüğü , saygısızca yıpratılmış bir tanesini hemde .. ve şuan gözlerim yaşlı yazabliyorum ''satmak zorunda kaldım'' diyebilmek için .. Bazen aklıma geldikçe yalnız kalabileceğim bir yer ararım ''allahım ben arabamı çok seviyordum'' diyerek haykıra haykıra ağlarım şu kelimeleri yazarken bile .. Ben insan sevemiyorum ama arabama nasıl aşık olduğumu tarifi yok görüp görebileceğiniz bu hayattaki her şey çöp benim için .. şu iki parafraf yazıyı ble elerim titreyerek , ağlamaktan puslu gören gözlerle nasıl yazabildiğimin yüreğimin acısının nasıl ifade edebilirim .. Ben anlatamıyorum ama sizler bunu anlıyamaz ve algılayamazsınız .. insan sevemiyorum fakat değersiz görmem insanları , tepeden bakamam , ben sevmiyorum diye küçümseyemem , hoş görüsüz olamam ve en önemlisi kimseden nefret edemem .. Bu yüzden bir arabaya sevda mı olur demeyi bırakın bunu düşünemezsinz bile .. haksızlık ve hadsizlik olur ..

Neden incitir kırarlar beni .. neden menfaatleri peşinde arkadaşlık ahbaplık kurarlar ve sadece kendi dünyaları vardır .. her şey onların istediği gibi neden olmak zorunda benim hoşuma gitmiyorsa .. işler ters gidince suçlayacak birini bulamadılar .. ''benm evimde neden böyle yaptılar'' diye ağlayan biri ile karşı karşıya kaldığımda ne desem anlamıyor , algılayamıyordu .. Ben onların hiç birine kötülük yapmadım .. bana dertlerini , sıkıntılarını anlatmadıklarında da müneccim değilim ya bilemiyorum haliyle .. Bir gün yine ''müsaitmisin'' diye sordu biri .. ''ne derdin var'' dediğinde ''arabamın arızasını tamir edebilecek kimseyi bulamıyorum dedim'' ... sağolsun araştırdı etti birine yönlendirdi yardımcı olucaktır diye .. oyalanırken sağ olsunlar 4-5 ayda  zor çözüldü .. şimdi planımın ikinci yarısı vardı .. yazıktır durumu yok , en azından iş bulana kadar kalsın diyerek bir ev satın almaya kalktım .. Karşılığında bir menfaatim yada kira talebim olmıyacaktı .. yeterki bana menfaatsiz iyilik yaptığı için iş bulana kadar hiç rahatsızlık vermeden otursun madem diye düşünerek hem kendisine , hem sevgilisine dostane tavırları için en azından küçük bir jest olur diye düşünüyordum .. Tabi ki biricik çok sevdiğim göz bebeğim ve birkaç arabamı vermeye razıydım lakin ilgilenmek istemedikleri aracımın tamiri bir türlü cevap bulamıyordu .. Geç çıktı ama güçte çıktı .. ben dünya üzerinde ki görüp görebileceğiniz herşeyin üzerinde sevdiğim göz bebeğimle hem son bir veda turu atıcaktım hemde eşyalarımı emanet bıraktığım arkadaşın yanına uğrayarak eşyalarımı isteyecek bu ev konusunu anlatıcaktım ki umarım salak saçma bir şekilde beni yanlış anlamasa bari diye de kafamda düzgün kelimeleri kurmaya çabalıyordum ..

kimseyi öğle pat diye arayamam ben .. insan sevemiyorum diye de hor görmeye , tepeden bakmaya hakkım yok çünkü .. önce bir ''müsaitmisin'' diye kuru bir mesaj atar , cevap gelmeyince hemen arkasına sohbetin konusu hakkında yazmaya çabalarım .. Lakin anlam veremediğim tripler , cümle kurguları ''ben hala düzelemedim , iyileşemedim , kimseyle görüşmüyorum'' ifadeleri ile alla alla dedirten bir gamsız .. yafu her allahın günü deilde haftanın 2-3 günü arayıpta salak saçma dertlenerek salya sümük ağlayan birinin kahrını çekmek kadar zor bişey yok ta , anlayamadığım yine medyumluk sezgilerimi güçlendirmeyi kimse zeka imaresi ile kıyaslayıp sorgulamasın .. ''en değer verdiği yılların arkadaşı bilmem kimle bile görüşmüyorum'' ifadesinde bir mesaj .. iyide ne oldu anlamlandıramıyorum .. en son ya diyorum iki sevgili bir birini kıskançlık krizlerine girdi , yada bunlarda kolayı , gazozu içtikten sonra yüzünü çevirip sana yokmuşsun hissi verenlerden .. Sonra farkettim ki son yazdığım mesaj ulaşmış ama okunmamış .. kendi evime geçip sosyal medya dm kutusundan ''ne oldu'' diye sorsam mı acaba diye bakarken engellendiğimi de gördüm ..

O değil de en çokta o evi almak için biricik sevdamdan vazeçmişken bana evi satacak mütahitin aylarca oyalayarak yaptığı bir çakallığı gördüm .. telefonu kaldırıp kibar kibar bu işte tanıdığım kim varsa ağlatana kadar konuştum .. zannetmeyin ki saatlerce çemkirdiğimi 1 veya 2 dakikadan uzun sürmüyor birinin karşımda iç çeker gibi değil salya sümük hönkür hönkür ağlaması .. yaşı kaç olursa olsun eğer bana sadece menfaatleri doğrultusunda yaklaşıpta salak yerine koymaya çabalamışsa önce bir sükunetimi korur ve çocukluğumdaki o 5-6 çocuğun anaları , babalarına hitabım gibi vicdanlarını en derin yerinden sızlatırım .. Doğru ya ''şeytan'' demişlerdi bana ağlarken ..

Ben kötülük yapmadım .. sadece insan sevemiyorum ..

[Derya Deniss]

Şarkıların şiirlerin içinde hep insan vardır. Bu yüzden bu şiir / şarkı ile yorum yazmak istedim.

Hakkın var aşka inancımı kaybedebilmek için senden
Senden iyisini bulamazdım
Hakkın var çünkü hayatımı mahvedilmek için senden
Senden iyisini bulamazdım
 
Bulamazdım yok
Gülüşünü gün yapar uyumazdım
Vede tüm dünya bana dur dese bile
Ben vurgundum sana duyamazdım
Bekle geçer gidişi yarattığı kış gibi yaz ve ben her gece yastığa
Bastıra bastıra üstüme örttüm sancılı yas
Boş geliyor bana kuytular artık
Hoş geliyordu bu kaygısı korkusu histeri ordusu
Nefesimi anlamsız kılıyor
Kör kuyulara sıkışan son çaremi
Kızgın ateşlerin alevine boğdum
Benzedi küle dönüşen her tanem
Zümrüdüanka'ya yeniden doğdum
Güçlendim duygusuz olmayı öğrendim
Sadece kendim için yaşamayı egomu silah gibi taşımayı öğrendim
Zaten düzeni bozuk bu kelek bu dönek dünya kime kalacak bilmiyorum
Zevki sefasını yaşıyorum işte ben artık insan sevmiyorum...

 

[Nesly Su]

Senin adını cadıya çıkarmışlar ama ben cadının bile bu kadar isabetli analiz yapabileceğini sanmıyorum Buse... 
Yazdıkların tam bir "ben kimseye kötülük yapmadım ama herkes beni unuttu" manifestosu.
Bir rally arabasına aşık olmuşsun ama insanlar hala kolanın peşinde... 
Bu çağda zaten insan sevmek en tehlikeli hobilerden biri değilmi.
Formül belli, "Ne kadar az insan, karşılığında o kadar huzur"
Belki de en sağlıklısı arabalara, çiçeklere ya da ayakkabı kutularına duyulan sevda...
Ben de iki teker sevdası ile yanıp tutuşanlardanım bilirsin.
Zevk meselesi anlayacağın üzere.
En azından karşılık beklemiyorlar.
Ama sen her şeye rağmen çok insansın be Buse...
Bu da seni hatta bizi de aynı düzeyde zaten yoran şeylerin başında geliyor.